زمان تقریبی مطالعه: 1 دقیقه
 

مبارزه (مفردات‌نهج‌البلاغه)





مبارزه (به ضمّ میم) یکی از مفردات نهج البلاغه، به معنای آشکار شدن به همدیگر و رو در روی هم قرار گرفتن، می‌باشد که حضرت علی (علیه‌السلام) در توصیه‌ای به فرزندش در مورد مبارزه، از این واژه استفاده نموده است.


۱ - مفهوم‌شناسی



مُبارِزه (به ضمّ میم) به معنای آشکار شدن به همدیگر و رو در روی هم قرار گرفتن آمده است.

۲ - کاربردها



امام (صلوات‌الله‌علیه) به امام حسن (علیه‌السلام) می‌فرماید: «لا تدعونّ الی مبارزة و ان دعیت الیها فاجب؛ در جنگ کسی را به‌مبارزه مخوان و اگر به‌مبارزه خوانده شدی اجابت کن.»

۳ - تعداد کاربرد



این لفظ با مشتقات آن جمعا هشت بار در «نهج البلاغه» آمده است.

۴ - پانویس


 
۱. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۵۰۹، حکمت۲۳۳.    
۲. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۲۸۹، خطبه۱۹۲.    
۳. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۱۹۰، خطبه۱۳۲.    
۴. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۱۰۶، خطبه۸۱.    
۵. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۲۲۲، ۱۵۷.    


۵ - منبع


قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، برگرفته از مقاله «مبارزه»، ص۱۲۹.    






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.